چشم هایش - عکس بی نظیر مارلِنا والدهاوزن از پیرمرد خردسال سوری

به آینه نگاه کنید! اگر به اندازه کافی زیسته باشید، قطعا مویی سفید یا چین و چروکی هر چند ظریف در چهره تان هویدا شده. دست روزگار خواه ناخواه گریبان همه را می گیرد و جوانی را از آنها دریغ می کند.

چشم هایش - عکس بی نظیر مارلِنا والدهاوزن از پیرمرد خردسال سوری

گاهی با تعبیر و تفسیری شاعرانه تر هر کدام از این موهای سفید یا چروک ها را منتسب به یک رخداد ناخوشایند در عمر خود می کنیم و با خودمان فکر می کنیم که اگر هر کدام از آن تنش ها نبودند، چه مقدار رهاتر می توانستیم زیست کنیم و چه میزان چهره مان شاداب تر و جوان تر می بود.

در نگاهی کلی تر، برخی از مقاطع زمانی و یا مناطق جغرافیایی، یک تنش زمانی - مکانی مزمن را به انسان ها تحمیل می نماید. این جبر جغرافیایی - زمانی گریزناپذیر می نماید.

خاورمیانه خودمان را در نظر بگیرید. کدام برهه زمانی رنگ آرامش و صلح و شادی را به خود دیده است؟ پیکر خاورمیانه پر است از سال های جنگ، فقر، قحطی، تحقیر، ترور و شکنجه!

حالا تصور کنید که یک عکس واحد شگفت انگیز بتواند این رنج دائمی تضعیف کننده را به صورت مختصر و مفید توضیح بدهد.

مگر ممکن است؟!

راستش از هنر عکاسی خیلی کارها برمی آید. عکس اصولا انجماد جاودان کننده یک مقطع مکانی- زمانی است. هنرمند عکاس با چابکی و موقعیت شناسی و فراست، این برش را انتخاب می نماید و برای همیشه جاودان می نماید. این مناظر را آدم های عادی هم ممکن است، ببینند. اما اغلب بی اعتنا از کنارش عبور می کنند.

همه اینها را گفتم تا به عکس بسیار زیبای بانوی عکاس آلمانی به نام مارلِنا والدهاوزن اشاره کنم. او در سال میلادی که در هنگام نگارش این سطور در آخرین ساعات آن به سر می بریم، عکسی از یک کودکی سوری 9 ساله گرفت که تحسین همه و از جمله یونسیف را برانگیخت.

محمد و خانواده اش چند سال پیش از سوریه گریختند و تبدیل به خانواده سرگردان پناهجویی شدند. آنها مدتی در عراق و ترکیه زندگی کردند.

در ترکیه محمد سعی کرد که به مدرسه برود. اما نشد!

می دانید چرا؟

آخر محمد بیماری عجیبی داشت که ظاهر را در عین خردسالی، شبیه آدم های پیر کرده بود. در آن زمان کسی اصلا نمی دانست که او چه بیماری ای دارد. تمسخرهای همکلاسی ها باعث شد که محمد از رفتن به مدرسه صرف نظر کند.

پایان خانواده محمد راهی برای رفتن به اروپا پیدا کردند و در اتریش ساکن شدند. آنها نخست در یک روستای کوهستانی و سپس در شهر کوچک Bregenz اقامت کردند.

وقتی آنها تازه به اتریش رسیدند کسی با تشخیص زودهنگامش، پدر محمد را نگران کرد. به پدر محمد گفته شد که پسرش احتمالا بیماری ای به نام Progeria دارد. متأسفانه تاثیرات این بیماری روی بدن، محدود به مسائل پوستی نیست و بیمار دچار مسائل داخلی مانند تصلب شریان ها و مسائل قلبی و نارسایی کلیه ها می شود و معمولا بیماران بیشتر از 14 سال، زنده نمی مانند.

اما خوشبختانه معلوم شد که محمد این بیماری را ندارد و به بیماری دیگری به نام Cutis laxa مبتلا است. گرچه این بیماری هم می تواند با عوارضی مانند مسائل ریه و تنگی های دریچه های قلبی همراه باشد، اما بیماران مبتلا معمولا نسبت به Progeria شرایط بهتری دارند. فعلا همه بررسی های داخلی محمد نشاندهنده مسائل اعضای داخلی نبوده اند و فقط می ماند ظاهر او که درمانی قطعی برای آن فعلا وجود ندارد.

خانم مارلِنا والدهاوزن مدتی با خانواده محمد زندگی کرد و عکس های بسیار زیبایی در این مدت گرفت که بهترین عکس او، تصویر شاخص (اول) همین نوشته است.

به این عکس با دقت نگاه کنید. چهره محمد 9 ساله را مرور کنید.

غم فلسفی ای در چهره مشهود است که انتظار داریم در پیرانه سری با آنها روبرو شویم.

بله! شاید بگویید که زاویه نور و موقعیتی که عکاس به سوژه اش داده و از همه مهم تر بیماری محمد باعث ایجاد این حالت شده باشد.

اما نه! به چشم ها نگاه کنید. حالت پوست را شاید بتوانیم به تاثر بیماری که باعث تشکیل نشدن الیاف الاستین می شود، منتسب کنیم، اما چشم ها …

چشم های محمد غم غریبی دارند. چشم ها دروغ نمی گویند. چشم های محمد واقعا غمگین هستند و تجارب تلخ زیادی را از سر گذرانده اند.

منبع: یک پزشک
انتشار: بروزرسانی: 29 آبان 1398 شناسه مطلب: 474

به "چشم هایش - عکس بی نظیر مارلِنا والدهاوزن از پیرمرد خردسال سوری" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چشم هایش - عکس بی نظیر مارلِنا والدهاوزن از پیرمرد خردسال سوری"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید